… Kinnebaba …

Een reus in de groep

Het maken van reuzen en de stoeten waarin ze mee opstappen is een oude traditie die teruggaat tot de Kelten. Zij maakten uit plooibare takken, grote holle figuren in de vorm van een mens en stopten die dan vol terdoodveroordeelden, krijgsgevangenen en offerdieren om ze dan samen te verbranden als offerceremonie om de vruchtbaarheid van het land af te smeken. Deze ceremonie vond gewoonlijk plaats tijdens de zomerzonnewending en maakte deel uit van de zonnecultus. Ook de Germanen kenden dit gebruik en ook tijdens het Christendom bleef de traditie van de reuzenstoeten bestaan tot het concilie van Leptines in 743 verbod oplegde om nog afbeeldingen door de velden te dragen.

Wanneer de reuzen in Duffel terecht gekomen zijn is niet duidelijk, vermoedelijk pas in de laatste helft van de 18e eeuw. Zoals in meerdere steden en gemeenten vormen de reuzen van Duffel ook een familie. Meestal waren de reuzengezinnen klein en beperkten ze zich tot één kind. Bijna overal kreeg het de naam ‘Kinnebaba’ of ‘Kinneken Baba’, vaak een lelijke, wat simpele pop. Ook in Duffel kreeg de jongste telg de naam ‘Kinnebaba’ maar bij ons ziet die kleinste reus er wel goed uit.

De kindergroep krijgt een naam en logo

Na de start van de kindergroep in 1973 werd deze afdeling ‘Kinnebaba’ gedoopt. Tijdens de beginjaren was deze afdeling opgesplitst in leeftijdsgroepen en hadden de jongste dansers een eigen naam: ‘De Moorkes’, eveneens telgen uit onze Duffelse reuzenfamilie. Na een onderbreking van enkele jaren werd de werking van ‘de Moorkes’ opnieuw opgestart maar dan enkel onder de gezamenlijke naam Kinnebaba.

In 2002 kregen de Kinnebaba’s een eigen T-shirt. Voor de tekening op de T-shirt mochten de Kinnebaba’s zelf een ontwerp maken. Uit de binnengebrachte ontwerpen werd de tekening van Ilse Peiren gekozen. Twee hippe kinderen, dansend op de straat.

In 2014 maakte de nieuwe leiding van de kindergroep een nieuw logo. Het iets strakkere formaat moet sneller herkenbaar zijn en meer jeugd aantrekken.